Patrick Goudriaan, zanger, gitarist, componist, tekstschrijver.

De zanger componist van Imperfeckt put uit vele jaren spelen in verschillende bands. Begonnen bij jam sessies in JC Troll in Hoorn werd hij gevraagd als 2e gitarist bij een new-wave band die uiteindelijk de naam "Billies" zou gaan dragen. In deze band werd het zingen van meerstemmige liedjes en tegelijk een instrument spelen tot op het bot geoefend, waar de vruchten van deze oefeningen hem na jaren zoeken naar de juiste zanger voor zijn liedjes, hem ertoe brachten om als frontman verder te gaan.
Het leven van deze eerste band duurde zo'n kleine 3 jaar waarin ongeveer 15 Noordhollandse podia werden bezocht met als hoogtepunt voorprogramma van de Engelse band "The Sound" in een uitverkocht Paradiso. "Billies" brachten 1 single uit, "O2" (of Oxygen) met als flipside "Träumerei", opgenomen bij de SPN.
Tijdens de laatste maanden van de Billies, werd hij ook drummer bij de neo-punk band "Uomo Electrico" en speelde ook drums in een R&R cover band.
Door het wegvallen van oefengelegenheid waar deze drie bands oefenden vielen al deze formaties uit elkaar, waarna hij na een korte pauze weer gitaar ging spelen in een hele lijst van kort bestaande pop en punkbands, o.a.:
  1. Pleasure Boys
  2. WØRST
  3. Young Girls
  4. Toilet Area
  5. Birddogs
  6. Name one
  7. Ancient Rite (covers)
  8. The Enorme Vleeshaken
  9. Chief William
  10. Rock Monsoon
  11. Billies Mustangs( met drie oud-leden van de band Billies)
  12. KnockSlock
  13. Hypnoisers
Tijdens deze periode was hij ook regelmatig actief als geluidstechnicus, voornamelijk bij lokale (punk)bands, maar hij had soms ook grotere namen als Hans Dulfer, Desmond Dekker, Jan Akkerman en Johan onder de knoppen. De laatste jaren valt hij af en toe in als technicus in Zutphen.
Patricks liedjes gaan voornamelijk over zijn eigen geschiedenis, zijn liefdesleven en liedjes over mensen en zaken die hem treffen of ontroeren. Hoewel hij ook pogingen gedaan heeft om in het Nederlands te zingen valt het hem toch makkelijker in het Engels.
Hij vindt Nederlands te direct, terwijl het Engels hem meer gelegenheid geeft om met woorden te spelen, abstracties toe te voegen en het verhaal kleur te geven.